Psychoterapia psychodynamiczna – Mateusz Łukasik, Lublin [wywiad]

Czy Pracuje Pan/Pani w jednym nurcie psychoterapii jakim? Czy łączy Pan/Pani metody pacy? Jakie?

Pracuję w jednym nurcie psychoterapii – psychoterapii psychodynamicznej. Jest to spójny paradygmat, który posługuje się zarówno poznaniem intelektualnym jak i emocjonalnym trudności pacjenta. Nie korzystam z metod innych nurtów terapeutycznych ponieważ nie czuję się do tego kompetentny. Wybieram metody, strategie i techniki leczenia w ramach nurtu psychoterapii psychodynamicznej. Paradygmat psychodynamiczny umożliwia rozumienie i leczenie osób o różnych charakterach, różnych organizacjach osobowości. W trakcie sesji podejmuję inne interwencje wobec depresyjnego pacjenta o narcystycznej strukturze osobowości a inne wobec pacjenta neurotycznego. Pacjent neurotyczny może wymagać interpretacji, gdyż pewne treści psychiczne budzą „niepokój”, „konflikt wewnętrzny” i zostały wyparte w kierunku nieświadomości, jednak mechanizmy obronne pacjenta są niedoskonałe i „konflikt” wraca pod postacią depresji. Natomiast pacjent narcystyczny może przeżywać smutek,

poczucie braku sensu życia bez „widocznych” przyczyn np. odnosi wybitne sukcesy na polu zawodowym, a jednak czuje się nie spełniony. Wówczas jego trudność może wynikać z deficytu funkcji psychicznych (np. nie jest w stanie nawiązać satysfakcjonującej relacji). Strategie, techniki leczenia dobieram w zależności od psychopatologii i struktury organizacji osobowości danego pacjenta, a nie ze względu na sam objaw, ponieważ objaw może mieć różne pochodzenie przez co wymaga innego rozumienia i innych oddziaływań.

Dlaczego Pan/Pani zdecydował/a się wybrać taki, a nie inny nurt, taką metodę pracy?

Nauka psychoterapii wymaga doświadczania metod pracy na samym sobie. Pod koniec studiów psychologicznych brałem udział w kursie prowadzonym właśnie w oparciu o nurt psychodynamiczny, przekonałem się na sobie, że to działa. Nurt psychodynamiczny daje mi większe rozumienie przyczyn trudności pacjenta, a za tym większą pewności jak pracować z pacjentem.

Co Panią/Pana najbardziej zainspirowało w historii rozwoju tego nurtu?

Trudno mi wskazać coś stricte z historii rozwoju nurtu psychodynamicznego. Dla mnie ciekawe są prace Margaret Mahler. Natomiast tak osobiście to inspirujące są ogólnie rozumiane psychoanalityczne teorie wyjaśniające rozwój psychiczny człowieka (np. prace Klein, Winnicott, Mahler). Jest to nie tylko wiedza fascynująca ale także pragmatyczna.

Czy dużo się trzeba szkolić, aby móc zostać takim psychoterapeutą jak Pani/Pan?

Trzeba zacząć od rekomendowanego kursu psychoterapii, który trwa 4 lata. To jest początek. Cały czas w trakcie szkoły i po jej zakończeniu należy regularnie uczestniczyć w superwizji, brać udział w konferencjach, sympozjach. Mam takie poczucie, że jest to nauka na całe życie.

Gdyby miała Pani/Pan 5 minut na prezentacje na wydziale psychologii jak zainspirowała by Pani/Pan młodszych kolegów po fachu do wybrania drogi kształcenia się w tym nurcie psychoterapii?


5 minut to za mało czasu aby ktoś mógł przekonać się na „własnej skórze” jak to działa. Myślę, że skorzystałbym z jakiś prywatnych nagrań i korzystając z wiedzy psychoanalitycznej wyjaśnił procesy psychiczne, które działają w człowieku.

Jakim pacjentom najczęściej Pani/Pan pomaga w swoim gabinecie, z jakimi problemami się zgłaszają?

Nie będę wymieniał listy objawów z którymi zgłaszają się pacjenci, ponieważ w psychoterapii psychodynamicznej nie chodzi tylko o usuniecie objawów czy poprawę nastroju. Celem jest zmiana niekorzystnego sposobu rozumienia rzeczywistości, uwewnętrznionych w naszej psychice relacji z innymi, które są przyczyną problemów w naszym życiu. Dorośli pacjenci bardzo często zgłaszają się z trudnościami dot. ich relacji z innymi (w życiu prywatnym, rodzinnym, w pracy), mają trudność z utrzymaniem stałej satysfakcjonującej relacji intymnej czy zawodowej, a także z trudnościami związanymi z poczuciem tożsamości (jaki jestem naprawdę?, jacy są inni, moi bliscy?, dlaczego jestem nieszczęśliwy w życiu?). Są też pacjenci, którzy odczuwają konkretne objawy: trudności z zasypianiem, lęk, czy obniżony nastrój. Jeżeli chodzi o pacjentów młodzieżowych to bardzo często trudności z jakimi się zgłaszają to tendencje do samouszkodzeń, bardzo silnie obniżony nastrój lub nagły wzrost agresji, konfliktowości.

Na pytania odpowiadała:
Mateusz Łukasik – zobacz profil
Czechowska 42, 20-072 Lublin
601 643 073
http://terapeuta-psychodynamiczny.pl/

Share This Post On

Submit a Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Pin It on Pinterest

Share This